Jezus onze Barmhartige Broeder
Leven uit het evangelie
We werken hard aan de opbouw van onze projecten en gemeenschappen. Maar wat drijft ons? Vanwaar die inzet om meer menselijkheid in de samenleving te brengen? Vanwaar dat verlangen om hartelijke en broederlijke leefgemeenschappen op te zetten? Vanwaar die belangrijke plaats van gebed en meditatie in ons leven?
Zin en bezieling
Ons leven is eigenlijk alleen te begrijpen als je ziet wie in ons midden aanwezig is: Jezus. De manier waarop Jezus Gods liefde heeft voorgeleefd en aan barmhartigheid gestalte gegeven, heeft ons blijvend geraakt en veranderd. Rijken besloten om hun bezit te delen met de armen. Blinden konden weer zien en verlamde mensen stonden ineens op. De verhalen uit het evangelie behouden voor ons een ongelooflijke kracht, ze geven ons leven zin en bezieling.
Vrede en gerechtigheid
We lezen over de bloeitijd van Jezus’ leven: hoe hij mensen leerde op een andere manier te kijken naar God, naar mensen en naar de wereld. Hoe hij mensen leerde bidden en de betekenis uitlegde van oude woorden en verhalen. Hoe hij ze persoonlijk aankeek, ook degenen die niemand zag zoals vreemdelingen, veroordeelden, gehandicapten, zieken, armen en kinderen. Hoe hij ze aansprak en zich hun lot aantrok. Het is indrukwekkend wat Jezus in enkele jaren teweeg heeft gebracht: zoveel mensen gingen naar hem toe en wilden over Gods Koninkrijk van vrede en gerechtigheid horen.
Maar na die jaren van verkondiging in Galilea, die een enorme uitstraling hadden, volgde een heel andere periode in het leven van Jezus. Jezus kreeg in Jeruzalem te maken met tegenwerking en hevige conflicten. Voor zijn boodschap was geen enkel begrip. Zijn leerlingen raakten verdeeld. De jonge rabbi werd op gruwelijke wijze aan een kruis ter dood gebracht. Het visioen had afgedaan en alles leek voorbij. Of toch niet?
Nog steeds actueel
We horen dat het voor sommige mensen niet voorbij was, dat Jezus onder zijn volgelingen bleef verschijnen en hen vroeg om de barmhartigheid en gerechtigheid niet te vergeten. En zo gebeurde het: er ontstonden gemeenschappen van broeders en zusters die alles met elkaar deelden en de nood die ze om zich heen zagen, aanpakten. Ze zagen in dat die eerste en laatste periode uit Jezus’ leven bij elkaar hoorden, het visioen van een rechtvaardige en barmhartige wereld en de keus om persoonlijk lijden niet uit de weg te gaan.
De Jezus die van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde had gesproken, en mensen tot leven had geroepen, was dezelfde die aan het kruis was gestorven en daarmee in het lot van de allerarmsten en verworpenen had gedeeld.
Consequenties
Als we als fraters leven en werken in het teken van barmhartigheid en broederschap, dan stellen we daarmee het gedachtegoed en de levenswijze van Jezus present. Meer nog: we geloven dat hij zélf present is in het werk dat we in zijn naam doen en in de mensen die we ontmoeten. Maar niet alleen de Jezus uit de eerste jaren van zijn prediking, de bevlogen en idealistische rabbi, ook de Jezus die met de mensen meeleed. We herkennen ons in de ‘barmhartige broeder’ die hij wilde zijn en de consequenties die hij er aan verbond. Bescheiden en nuchter, maar ook gedreven, proberen wij zijn voorbeeld na te volgen, elk op onze eigen manier en in onze eigen situatie.
